Certyfikacja FSC i PEFC – źródła pozyskiwania drewna, koszty i korzyści
Źródła pozyskiwania surowca a certyfikacja
W branży drzewnej coraz większe znaczenie ma pochodzenie surowca. Odbiorcy – zarówno inwestorzy, jak i klienci indywidualni – oczekują informacji o tym, skąd pochodzi drewno oraz czy jego pozyskanie odbyło się w sposób zgodny z zasadami zrównoważonej gospodarki leśnej. W odpowiedzi na te potrzeby powstały systemy certyfikacji, które porządkują łańcuch dostaw i wprowadzają jednolite standardy kontroli.
Certyfikacja obejmuje nie tylko sam moment pozyskania drewna w lesie, ale również cały proces przetwarzania i dystrybucji. Kluczowe znaczenie ma tu tzw. łańcuch kontroli pochodzenia (Chain of Custody), który pozwala śledzić surowiec od miejsca wycinki aż po gotowy produkt, np. deskę podłogową.
Czym jest FSC?
FSC (Forest Stewardship Council) to międzynarodowa organizacja pozarządowa powołana w celu promowania odpowiedzialnej gospodarki leśnej. System FSC określa zasady prowadzenia gospodarki leśnej w sposób uwzględniający aspekty środowiskowe, społeczne i ekonomiczne. Obejmuje m.in. ochronę bioróżnorodności, poszanowanie praw lokalnych społeczności oraz kontrolę legalności pozyskania surowca.
W praktyce certyfikat FSC potwierdza, że drewno pochodzi z lasów zarządzanych zgodnie z określonymi standardami, a jego przepływ w łańcuchu dostaw jest monitorowany. Produkty oznaczone jako FSC 100%, FSC Mix czy FSC Recycled różnią się udziałem surowca certyfikowanego lub z recyklingu.
Czym jest PEFC?
PEFC (Programme for the Endorsement of Forest Certification) to międzynarodowy system certyfikacji, który funkcjonuje jako organizacja parasolowa dla krajowych systemów certyfikacji leśnej. W odróżnieniu od FSC, PEFC opiera się na uznawaniu standardów opracowanych na poziomie krajowym, pod warunkiem że spełniają one określone wymagania międzynarodowe.
Podobnie jak FSC, system PEFC obejmuje zarówno certyfikację gospodarki leśnej, jak i łańcucha kontroli pochodzenia. Certyfikat PEFC potwierdza legalne i odpowiedzialne pozyskanie surowca oraz możliwość jego identyfikacji w całym procesie produkcyjnym.
Koszty certyfikacji i wpływ na cenę surowca
Certyfikacja wiąże się z dodatkowymi kosztami – zarówno po stronie właścicieli lasów, jak i przedsiębiorstw przetwarzających drewno. Obejmują one audyty, wdrożenie procedur kontrolnych, dokumentację oraz regularne kontrole jednostek certyfikujących. W efekcie surowiec certyfikowany bywa droższy od drewna bez certyfikatu.
Wyższa cena wynika nie tylko z kosztów administracyjnych, ale również z bardziej restrykcyjnych zasad gospodarki leśnej. Ograniczenia dotyczące wycinki, ochrona siedlisk czy planowanie długoterminowe wpływają na strukturę podaży i koszty operacyjne. W konsekwencji także gotowy produkt – np. podłoga dębowa z certyfikatem – może mieć wyższą cenę jednostkową.
Zalety certyfikowanego surowca
Pomimo wyższych kosztów, certyfikowane drewno niesie ze sobą istotne korzyści. Przede wszystkim daje pewność legalnego pochodzenia i transparentności łańcucha dostaw. Dla producentów i wykonawców jest to element budowania wiarygodności oraz spełniania wymagań inwestorów, szczególnie przy realizacjach komercyjnych i publicznych.
W dłuższej perspektywie systemy FSC i PEFC wspierają stabilność rynku surowca, promując odpowiedzialne zarządzanie zasobami leśnymi. Certyfikacja staje się także argumentem marketingowym, zwłaszcza w projektach, w których istotne są kwestie środowiskowe i zrównoważonego rozwoju.
W branży podłogowej wybór drewna z certyfikatem to nie tylko kwestia wizerunku, ale również świadoma decyzja o pochodzeniu materiału. Transparentność źródeł surowca oraz zgodność z międzynarodowymi standardami coraz częściej stanowią element przewagi konkurencyjnej na rynku.